PARTE 3<\/b><\/p>\n
Sa halip na pandidiri, kahihiyan, o galit laban sa akin, nakita ko ang pamumula ng mga mata ni Gabriel dahil sa umaapaw na lungkot at mabilis na sumiklab na matinding poot. Bago pa man ako makatapak sa huling hakbang patungo sa altar, biglang lumapit si Gabriel nang buong bilis. Hindi siya nagdalawang-isip; hinubad niya ang kanyang marangyang coat na gawa sa pinong lana mula sa Italya, at hinubad din ang kanyang mamahaling kurbata at sapatos sa harap ng lahat ng bisita.<\/p>\n
Itinapon niya ang mga ito sa sahig, iniwan lamang ang kanyang simpleng puting pang-ilalim na kamiseta, bago niya ako mahigpit na niyakap. Isang mainit at nanginginig na halik ang idinampi niya sa aking noo habang umaagos ang luha mula sa kanyang sariling mga mata.<\/p>\n
“Patawarin mo ako, Maya,” bulong niya sa akin, isang boses na puno ng pagmamahal ngunit nanginginig sa galit para sa mga gumawa nito. “Patawarin mo ako dahil hinayaan kitang masaktan sa pamamahay ko.”<\/p>\n
Humarap si Gabriel sa buong kapulungan, hawak nang mahigpit ang aking kamay, at kinuha ang mikropono mula sa pari. Ang kanyang tinig ay dumagundong sa buong glass pavilion na parang kulog, nagpatahimik sa bawat bulungan ng mga tao.<\/p>\n
“Mga kaibigan, pamilya, at mga kagalang-galang na panauhin,” panimula ni Gabriel, diretso ang tingin sa direksyon kung saan nakatayo sina Victoria at Beatrice na noo’y nagsisimula nang mamutla. “Ang babaeng nakatayo sa tabi ko ay hindi lamang ang aking magiging asawa; siya ang taong nagturo sa akin ng tunay na kahulugan ng katapatan at kababaang-loob. At ang lumang t-shirt na suot niya ngayon ay sumasagisag sa limang taon ng pang-aabuso, pagnanakaw, at kalupitan na dinanas niya sa kamay ng mga taong nagpanggap na kanyang pamilya!”<\/p>\n
Isang malaking projector screen sa likod ng altar ang biglang bumukas. Sa screen, lumabas ang malinaw na high-definition CCTV footage mula sa loob ng bridal suite. Kitang-kita ng buong bulwagan kung paano kumuha ng gunting sina Do\u00f1a Victoria at Beatrice, kung paano nila pinagpira-piraso ang limang milyong pisong wedding gown habang humahalakhak, at kung paano nila ako sinabihan ng masasakit na salita.<\/p>\n
Isang matinding sigaw ng pagkadismaya at galit ang kumalat sa hanay ng mga panauhin. Nagsimulang sumigaw ang mga tao ng panlalait laban sa mag-ina.<\/p>\n
“Hindi lamang ‘yan,” patuloy ni Gabriel, habang lumalapit ang dalawang lalaking nakasuot ng uniporme ng National Bureau of Investigation (NBI) kasama ang punong abogado ng pamilya ng aking ama. “Sa nakalipas na tatlong buwan, lihim naming inimbestigahan ang pekeng last will and testament na ginamit ni Victoria upang agawin ang kumpanya at lahat ng ari-arian ng ama ni Maya. Sa araw na ito, pormal nang lumabas ang desisyon ng korte: ang lahat ng yaman, mansyon, at bank accounts ay ibinabalik sa tunay na tagapagmana\u2014sa aking asawa, si Maya.”<\/p>\n
Nang marinig iyon, napaluhod sa sahig si Do\u00f1a Victoria, hawak ang kanyang dibdib habang hindi makapaniwalang nakatingin sa mga opisyal ng batas. Si Beatrice naman ay nagsimulang umiyak at magmakaawa, ngunit binalewala sila ng mga pulis na agad silang pinalibutan at kinabitan ng posas sa harap ng pinakamataas na uri ng lipunan. Ang kanilang reputasyon, karangyaan, at bawat pangarap na maiangat ang sarili ay tuluyang gumuho sa loob lamang ng ilang sandali.<\/p>\n
Humarap muli si Gabriel sa akin, lumuhod sa isang tuhod, at isinuot sa aking daliri ang singsing ng aming walang-hanggang sumpaan.<\/p>\n
“Kahit basahan pa ang isuot mo, ikaw pa rin ang nag-iisang reyna ng aking buhay,” mariing sambit ni Gabriel habang pumapalakpak ang buong bulwagan sa gitna ng mga luha ng tagumpay. Sa araw na iyon, natutunan ng buong mundo na ang kasamaan ay maaaring makapunit ng isang damit, ngunit hindi kailanman nito masisira ang tunay na pag-ibig at wagas na katarungan.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
PARTE 3 Sa halip na pandidiri, kahihiyan, o galit laban sa akin, nakita ko ang pamumula ng mga mata ni Gabriel dahil sa umaapaw na lungkot at mabilis na sumiklab… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":42,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-41","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=41"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":43,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41\/revisions\/43"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/42"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=41"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=41"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=41"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}